zondag 22 mei 2016

RSB seniorenkampioenschap in Spijkenisse (4 en 2 en 1 maakt 5)

Op de website van de RSB staan de eindstanden van dit rapidtoernooi voor ouderen, gelardeerd met de nodige foto’s. Dit jaar speelde ik voor het eerst mee in groep 2, voor de spelers met een rating onder de 1600-1650. En waar ik vorige jaren steeds meer aan de onderzijde van de ranglijst van groep 1 eindigde, mocht verwacht worden dat het in groep 2 beter zou gaan.

Ik won mijn eerste vier partijen, voornamelijk tegen zwakkere tegenstanders, en stond alleen aan kop. Daarna ontmoette ik de spelers die hoger in de rangorde staan, en de resultaten werden minder. Ik moest veel nadenken, en dat kost tijd. De tijdnood werd een vast onderdeel van mijn partijen. De partijen 5 en 6 werden remise. Zo had ik in de partij in ronde zes tegen Coen Dortmond, na verloren te hebben gestaan, nog 16 seconden over in een remisestand. Coen was zo sportief mijn remiseaanbod te accepteren…

Jammer genoeg verloor ik mijn laatste wedstrijd, anders had ik nog een hoofdprijs gewonnen. Nu moest ik berusten in een vierde plaats. De beloning was erg toepasselijk: een fles wijn met de naam “Avondrust”. Het was plezierig ons oud-lid Fritz Dueller tegen te komen. Hij scoorde 50 %, waar hij in vorige jaren vaak lager eindigde. Het verblijf bij Shah Mata doet hem kennelijk goed. Bovendien eindigde hij op plaats 15. En omdat 15 een veelvoud van 5 is, kon ik voor hem nòg een fles Avondrust meenemen.

De organisatie van een dergelijk toernooi is bij Spijkenisse in goede handen. De sfeer onder de oudere schakers is uitstekend. Winnen speelt niet zo’n grote rol meer (?). En dat schaken niet ongezond hoeft te zijn, bewees Koos Petiet, die met zijn 92 jaar de oudste deelnemer was. Ik miste deelnemers van Charlois Europoort, waar vroeger o.a. Giel Gerritse een trouwe gast was. Voor volgend jaar wil ik de leden van 60 jaar en ouder dringend uitnodigen ook eens mee te doen.

Gerrit Boer

Foto's: RSB Website

dinsdag 10 mei 2016

1e Charlois Open Schaaktoernooi!

Schaakvereniging Charlois Europoort organiseert in de maand juni het eerste Charlois Open Schaaktoernooi! We spelen op woensdagavond en op vrijdagavond in het mooie en centraal gelegen zalencomplex “De Rustburcht” (nabij het Zuidplein) een negenrondig toernooi.

De prijzenpot is goed gevuld met maar liefst vijf gegarandeerde prijzen: € 750,–, € 300,–, € 150,– en € 50,–. Daarnaast zijn er diverse ratingprijzen van € 100,– per ratinggroep van 10 deelnemers.

We spelen het RSB-tempo van 90 minuten + 15 seconden per zet.

Het inschrijfgeld bedraagt € 15,–.

GM, IM en leden van Charlois Europoort betalen geen inschrijfgeld.

Tot en met de zevende ronde kun je maximaal 3 byes opnemen.

De resultaten tellen mee voor de KNSB-rating.

Aanmelden kan per mail o.v.v. naam, schaakvereniging en rating bij g.kamerman@gezinsenergie.nl

Bekijk de FLYER in PDF

ZEGT HET VOORT!

maandag 9 mei 2016

De zomer reeds in het hoofd

Uit de interne competitie van afgelopen vrijdag een bizarre pot van Gerrit Boer met wit tegen Melvin Holwijn!

zaterdag 23 april 2016

Team twee sluit af met gelijkspel tegen de kampioen

Het tweede is er niet in geslaagd te stunten tegen de kampioen in  klasse 3E.
Door dit gelijkspel werd WSC de overtuigende kampioen, proficiat!

De toon werd al snel gezet, toen er op bord 1 al snel remise aangeboden werd. Hans nam het zekere voor het onzekere en nam het aanbod aan. Toen duurde het lang voor er verder wat aan resultaten te noteren viel.
Even dacht ik dat we weleens dik zouden kunnen gaan winnen, alle borden stonden goed met een tijdvoordeel.
Echter weet ik ook dat dat allemaal niet zo veel zegt. Marcel en Kees wisten inderdaad fraai te winnen. Matthieu moest hardnekkig verdedigen en zag dit beloond met een half punt.
Jelle stond optisch heel aardig, maar wellicht was het ook niet meer dan een fata morgana hier ook remise.
Het drama geschiedde aan de borden 3,5 en 8. Zelf was ik ook weer 1 van de hoofdrolspelers, die een half punt weggaf en John en Arjen kregen het zelfs nog voor elkaar te verliezen.

Einde van weer een bewogen seizoen, een slechte start werd nog redelijk goed afgesloten zodat we uiteindelijk nog vierde werden. Ondanks het vertoonde spel werd ondergetekende dan weer wel teamtopscoorder met 5,5 uit 9.

zondag 3 april 2016

Het tweede wint van het derde team van Leiden

Ja normaal toch? Een tweede team dat van het derde team uit een minder grote stad wint.
Maar zo eenvoudig ligt het niet in schakend Nederland. Het Leids Schaak Genootschap is een van de grootste en sterkste verenigingen van Nederland. Om maar wat te noemen ons eerste, speelde tegen hun eerste en kreeg een ongenadige 3-7 oorwassing.
Het Leids derde waar wij tegen mochten aantreden bestaat louter uit 2000 en 2100 spelers en zij waren voordat ze tegen ons mochten nog volop verwikkeld in de kampioenstrijd.
Het begon allemaal niet zo voortvarend toen Marcel en ondergetekende verloren. Ik dacht dat Marcel wel lekker bezig was het witte centrum af te breken, maar naar eigen zeggen was het allemaal te voorbarig en werden de stukken van zijn tegenstander te actief.
Zelf maakte ik in de opening al snel een positionele fout waardoor ik een wat inferieure stelling moest spelen. Mijn tegenstander speelde het misschien ietwat te voorzichtig en kon ik er nog aardig uit komen. Helaas bleef het toch te moeilijk voor mij en wist ik een kollossale blunder in zijn tijdnood te produceren. Ik mocht nog wat schaak der wrake geven ,maar toen die op waren en de veertigste zet gehaald was kon ik niets anders doen dan opgeven.
Op de andere borden verliep het beter, Jelle kwam in een variant die hij erg goed kende en kon op zet 19 zijn nieuwtje showen aan zijn tegenstander. Deze reageerde niet optimaal waarna het vervolgens als vanzelf het punt werd binnengehaald.
Rechts van mij gezeten, zag ik Matthieu als vanouds weer zijn tegenstander helemaal wegspelen. En links van mij zag ik Arjen een kwaliteit buit maken, echter kreeg zijn tegenstander een zeer gevaarlijk paard waarna de kwaliteit teruggegeven moest worden en de partij in eeuwig schaak eindigde. 2,5-2,5. Nog 3 borden aan de gang.
Invaller Eduard had in een Siciliaanse opening een typisch stuk offer voor 3 pionnen om de oren gekregen en stond de hele middag met de rug tegen de muur dit bij elkaar te houden zijn tegenstander ronde het vervolgens keurig af in het eindspel.
Bij John was na wat wilde taferelen een scherp midden spel ontstaan waar hij wat pionnen kwijt was geraakt. Deze pionnen waren nu op weg naar de overkant, maar John zou John niet zijn als hij gewoon kalm bleef scherp rekende en opeens floep! kwam daar uit het niets Txd5 uit de hoge hoed getoverd. 3,5-3,5
De druk lag nu bij Kees, in de opening had zijn tegenstander een pion offer geplaatst, wat tot een enorm complexe partij had geleid. Kees was hier als overwinnaar uitgekomen, en had loper + paard tegen toren overgehouden. Het aantal pionnen was al behoorlijk gereduceerd en het was wachten totdat we beruchte eindspel L+P zouden overhouden en zo ook geschiedde. Om me heen hoorde ik de Leidse supporters al gniffelen, dit gaat mooi 4-4 worden. Nou ik kan u vertellen dat dit eindspel een specialiteit is binnen de Charloise gelederen. Wat jaartjes geleden zag ik ex-lid Sophia Thoma dit toen in een bondswedstrijd blindelings in werkelijk no-time mat voeren. En wat korter geleden, deed Hans Uitenbroek dit ook vrij probleemloos in een KNSB wedstrijd tegen Moerkapelle.
Kees zette de traditie voort en ronde de partij ook af binnen de gestelde norm. Een applaus van het nog aanwezige publiek was zijn deel. Een mooie afsluiting van een enerverende schaakmiddag.

De laatste ronde wacht ons de taak de koploper nog even te vloeren en dan zit het er voor dit seizoen er weer op.

zaterdag 26 maart 2016

Vierde team eindigt keurig op tweede plaats

Afgelopen woensdag speelde ons vierde team de laatste wedstrijd van het seizoen tegen de koploper en kampioen Messemaker 2. We speelden een gezamenlijke laatste ronden en gezegd moet worden dat dat een groot succes is. Je hebt dan tenminste nog het idee dat het schaken in de RSB nog iets voorstelt, als je zo met elkaar de wedstrijden speelt. Misschien moet er over nagedacht worden om elke wedstrijd gezamenlijk te spelen? In ieder geval mogen we wat mij betreft elke wedstrijd in Spijkenisse spelen. De club met de mooiste speelzaal, perfecte organisatie met beamer waar de uitslagen op staan en een groep enthousiaste vrijwilligers. Absolute klasse! Er stond voor ons niets meer op het spel, behalve de eer. Toch werd er door iedereen flink geknokt. Peter Kemner was als supporter gekomen omdat hij niet meer speelgerechtigd was. Viktor moest helaas werken, maar gelukkig waren Menno Brandenburg en Piet Verheij bereid om in te vallen. Na deze wedstrijd was wel de conclusie dat Messemaker 2 de terechte kampioen is. We verloren met 5-3 en heel veel meer zat er niet in, alhoewel….

Laten we bij het begin beginnen. Opvallend was dat rond 22:00 er bij alle wedstrijden nog maar 3 remises genoteerd stonden. Eentje daarvan was van Piet die waarschijnlijk iets verkeerds gegeten had. Hij speelde een op het oog keurige en correcte remise op bord 8 zonder spectaculaire offers. Hopelijk was dit een incident. Helaas moest Joris Geene op bord 2 het hoofd buigen voor de sterke Erich Karstan, en verloor Menno Brandenburg op bord 5 vrij geruisloos van Kees Brinkers. Ton Dulk voegde daar een correcte remise aan toe op bord 3. Ab Kamman verloor helaas ook na een behoorlijk ingewikkelde partij op bord 7. Tussenstand dus 1-4 en vrij hopeloos dus. Wang Yang echter had een hele prettige stelling en tijdsdruk, dat zag er hoopgevend uit. Wang won dan ook fraai. Marcel den Bleker speelde tegen Arjan van der Leij. Hoe dat precies verlopen is weet ik niet. Wel weet ik dat Marcel won, en dat is uiteindelijk toch het belangrijkste. Als laatste speelde ik zelf nog op bord 1, terwijl ik rond 21:00 dacht als eerste klaar te zijn gelet op de tamelijk hopeloze positie. Echter, wat ik toen nog niet wist is dat het uiteindelijk een behoorlijk gave pot werd waarbij ik met een toren achterstand nog bijna wist te winnen. Had ik de winnende maar gevonden…. Helaas ging het in tijdnood alsnog mis, en het resultaat telt uiteindelijk…. Binnenkort, als de computer uitgerekend is, zal ik een fragment laten zien.

Complimenten voor Messemaker 2. Ik ben heel benieuwd hoe dit team op leeftijd het gaat doen in de KNSB. Dat zijn toch langere partijen . Hopelijk blijven ze er in en doen ze het zo goed dat ze misschien nog wel een extra promotieplaats regelen voor de RSB. Dan zit ons vierde binnen 2 jaar ook in de KNSB. Dan hebben we pas echt een grote speelzaal nodig!

Gijsbert Kamerman

maandag 21 maart 2016

Het tweede haalt de punten op in Zaandam

Afgelopen zaterdag mochten we afreizen naar Zaandam. Tegen de zwakke broeder in de poule had ik een goed voorgevoel dat we een mooie score neer konden zetten.

De reis naar Zaandam liep voor mij minder voorspoedig. Ik kon mij niet herinneren toen ik een aantal jaar geleden afreisde dat ik zoveel moeite had om bij de speelzaal te komen. Maar dit was dan ook voordat een of ander ontwerper het in zijn hoofd had gehaald een rotonde neer te leggen die zo ingewikkeld en gevaarlijk is dat de Parijse periferique hierbij vergeleken nog kinderspel is.

Rijdend op de snelweg zag ik de finishvlag al in mijn navigatie schermpje opdoemen. Ik was er bijna totdat de bewuste rotonde opeens voor mij opdook. Nadat ik al twee keer volledig verdwaald was en weer ergens op de snelweg terechtkwam. Was ik besloten dat de derde keer koste wat kost de juiste richting gevonden moest worden. En zo ook geschiedde, stuiterend over de vluchtheuvel de andere rijbaan op tegen het verkeer in, de berm door,  het fietspad over, door een bloemperkje (excuses plantsoenendienst Zaandam) het fietspad weer op.
Vervolgens kreeg ik wat vreemde blikken toegeworpen van de andere automobilisten toen ik vanaf het fietspad voorsorteerde de juiste parallelrijbaan op. Zoals je begrijpt ben ik nog in afwachting van de boete.....

Zoals het een echte schaker betaamt (in het normale leven volledig de weg kwijt, maar achter het bord als een vis in het water) verliep de partij vervolgens erg voorspoedig.
Het vermoeden was dat ik  tegen de ontwerper van de zojuist beschreven rotonde speelde, want de beste man kwam al snel met het krankzinnige g5 op de proppen. Gelukkig overzag ik hier wel de situatie ,want na mijn h4 en zijn g4, was er weinig lol meer te beleven voor zwart en had ik de vrije hand op de dame vleugel zonder enig tegenspel op de koningsvleugel voor zwart.
Wanhopig werd er nog iets door het centrum geprobeerd en hier had ik het toen met een paar rake klappen direct uit kunnen maken. Echter verzuimde ik de genade klap uit te delen en ontstond er nog een razend moeilijk eindspel, waar ik tot mijn genoegen zag dat mijn tegenstander de laatste fatale fout maakte.

Op de andere borden twee t/m acht was het inmiddels ook prima verlopen.
Invallers local Carel en kersverse kampioen Eduard wisten ieder een vol punt bij te dragen. Kees had een pion weten mee te graaien in de opening, moest wat klippen omzeilen, maar toen dit gelukt was kon hij zonder al te veel problemen het punt cashen.
Aangevuld met de overwinningen van John en Arjen en remises van Marcel en Jelle kwam de eindstand op een verdiende 1-7.


Deze ruime overwinning geeft vertrouwen voor de nog twee laatste pittige ronden.

zondag 20 maart 2016

Bizar, bizar, bizar mooi!

Er staat natuurlijk een prachtige eindstand op de RSB-site bij klasse 2B. Charlois Europoort 5 kampioen! Maar wat is dat wondertje op bizarre wijze tot stand gekomen. Kijk eerst even verder in de eindstand. Het team van 3-Torens staat vierde met twee matchpunten achterstand en meer bordpunten dan ons vijfde. Zij kregen echter wel twee matchpunten in mindering in ronde 5 wegens niet opkomen! Een kampioenschap vergooid. Dan onze tegenstanders van afgelopen vrijdag, Shah Mata 2. Op dat moment trotse koploper, en terecht, het is een sterk team. In de laatste twee ronden laten ze echter drie matchpunten liggen en lopen zo het kampioenschap mis. Een vreemde poule, met een vreemde afloop.

Want, de wijze waarop inderdaad. Terug naar afgelopen vrijdag. De kampioenswedstrijd. Shah Mata 2 op 9 matchpunten, wij op 8. Winst was noodzakelijk, bij 4-4 of verlies zou Shah Mata kampioen zijn. Ondanks dat er redelijk wat supporters waren gekomen (meer echter nog van Shah Mata had ik de indruk), geloofden niet veel Charlois Europoort aanhangers echt in een goede afloop. Daarom werd er in de aangrenzende zaal met een groepje de hele avond flink gedronken, gelachen en gewerkt aan het openingsrepertoire van Tjerk Tinga, die sinds zijn Tata-bashing bij de tienkampen alle zelfvertrouwen kwijt is. Het hielp achteraf niet veel die vuistdikke boeken die hij had meegebracht, gisteren verloor hij aan bord 8 van het derde. We moeten andere middelen gaan inzetten om hem weer op de rails te krijgen vrees ik.

Af en toe liepen we toch even naar binnen bij het vijfde, je moet natuurlijk je belangstelling een beetje tonen en even ter aanmoediging die knipoogjes geven naar de rood bezwete hoofdjes. Maar het werd al snel duidelijk, vooral ook bij de Shahmatanen, welke ploeg met de titel naar huis zou gaan. Jan Hendrik verloor van Chris Willemse, Gerrit Boer verloor van Remy Rutjes, en Kees van Oosterom scoorde dan wel een knappe remise aan het eerste bord tegen de taaie Dik van der Pluijm, maar Piet Verheij haalde weer eens wat openingszetten door elkaar en verloor vrij kansloos van Gerard Kastelein. Dat ging als volgt: 1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.d4 exd4 4.Pxd4 Dh4!? 5.Pxc6?! Dxe4+ en hoewel best wel bekend deze variant moet je dan natuurlijk voor die pion wel initiatief zien te krijgen. Ik heb echter nog nooit iemand zo eenvoudig een pion zien verzilveren als Gerard. Piet werkte volledig mee. Gerard gaf nog net geen aanwijzingen.

Het enige lichtpuntje was Zhi Yang, die knap won van Teun Koorevaar. Dat was dus in no time 1,5 - 3,5 en in de aangrenzende zaal zat John Leer er wat verloren bij met zijn plastic tasje vol bubbeltjesappelsap en plastic bekertjes. Net nog op tijd ingeslagen aan de overkant bij AH. Op tijd waarvoor? Voor de triomfantelijke toast van de Shamatanen toch zeker? Want kijk toch eens even wat een troosteloze stellingen er nog over waren. Kans-loos. Nog toepasselijker met hoofdletters: K-A-N-S-L-O-O-S. Wat echter voor onze ogen ontstond was wonderbaarlijk. Ik blijf het woord gebruiken. Er vormde zich een drieluik, bizarder dan Hiëronymus Bosch het ooit had kunnen schilderen. De rillingen lopen over je rug als je er naar kijkt. Je voelt bewondering ook voor die drie gladiatoren, Henk, Eduard en Herman. Alle drie keken ze minutenlang in de bek van het beest, de poorten van de hel stonden wagenwijd open, een uitweg was er niet leek het, en dan toch koel en berekenend blijven. We gaan het chronologisch bekijken. Alles speelde zich af rond half twaalf.

Allereerst Henk Kootkar aan bord acht, met wit tegen Franka van Vlokhoven. Een zeer rustige pot, waarin beide kampen weinig vorderingen weten te maken. Tijd om remise aan te bieden, vindt ook de teamleider van Shah Mata, die de 4 benodigde bordpunten al bijna in zijn broekzak voelt rinkelen. De stelling lijkt ook weinig te bieden voor de Koot. (Stelling na 24.Pe4)

Franka besluit echter toch nog eerst even een zetje te doen. Dat werd, geloof het of niet, 24…Lc5?? En na 25.Pxc5 bxc5 26.Dxc5 staat er plots een gewonnen stelling op het bord voor wit. Wat een turn of events. Klasse trouwens hoe Henk dit ondanks tijddruk heel rustig uit wist te tikken in een lopereindspel uiteindelijk met lopers van ongelijke kleur!

2,5-3,5, okee, dat kan, erg jammer moet de teamleider van Shah Mata hebben gedacht, shit happens, maar wat kan ons gebeuren, immers, zie de stelling aan bord 2. Eduard Smits met wit tegen Tuvshin Boldoo. (Stelling na 46.Kg1)

Zwart, aan zet, kan nu simpelweg eeuwig schaak houden. Ik hoef het niet eens uit te leggen lijkt me. En dat is dan meteen ook 4-3 en de polonaise in Charlois. Wat de zwartspeler op dit moment echter bezielde kan hooguit alleen Nakamura weten, maar zwart pakte de pion op e4 beet en speelde 46…e3??? Dit moet achteraf het moment geweest zijn waarop Eduard ogen zo groot als schoteltjes kreeg, waarmee hij de rest van de avond bleef rondlopen. Het vervolg kun je uit je hoofd naspelen: 47. Th8+ Kg6 48. Dg8+ Kf5 49. Dg5+ Ke4 50. Te8+ Kd3 51. Txe3+ Dxe3+ 52. Lxe3 en enkele zetten later opgegeven door zwart!

3,5-3,5!! En omdat Eduard er nu bij zat als een verbouwereerd klein jongetje dat zojuist niet alleen een Playstation 4 cadeau had gekregen, maar meteen ook alle games die in de handel zijn, besloot ik maar even op te treden als teamleider (de echte teamleider, het genie achter de opstelling, Menno Brandenburg, was zelf helaas verhinderd en Eduard was zijn vervanger). Ik rende naar onze laatste hoop Herman en fluisterde hem de stand in zijn oor en hoefde er verder ook weinig aan toe te voegen. Ik zag zijn blik verharden, ik zag hem vastbesloten staren naar zijn totale kansloze remisestelling alsof hij beton weer vloeibaar ging maken. Ik moet nu Herman zelf ook aan het woord laten, hij moet zijn verhaal kwijt. (Stelling na 79.Kf5)

Het is half 12. Eduard, die naast me zat, had ik net zien winnen en even later kreeg ik door eeuwige supporter Peter Kemner 3,5 – 3,5 in mijn oren gefluisterd. Oftewel: kan je even winnen? Echter er was de bovenstaande stelling ontstaan.
Beide spelers hadden een aanval afgeslagen, een (dubbel)toren eindspel gehad, hun zenuwen in bedwang moeten houden en waren nu, na promoties, in een dame-eindspel met veel schaakjes van de zwarte dame beland. De witspeler had lange tijd een grote tijdvoorsprong gehad in het middenspel. Deze voorsprong was echter snel geslonken waardoor hij onzeker was geworden over zijn kansen. Zelf speelde ik al een zet of 30 met steeds een 2 tal minuten op de klok met 15 seconden extra per zet. Toch moest ik natuurlijk winnen. Ik speelde daarom 79…..a6. Ik liet hiermee de schaakjes aan de witspeler en wilde met mijn koning (ipv dame) de witte pionnen gaan veroveren. 80.Dh5+ (Db2+ is mogelijk beter) Kd2 81.Kg5+ Kc2 82. Dg2+ Kb3 83.Df3+ Dc3?? 84.Dxb7! Aai, gaat het wit dan toch lukken om de pionnen af te ruilen? (dus na 84… Kxa3 85.Kxa6 ) maar na 84…..Dc4 (dekt a6) ging de witspeler nadenken en wist niet goed hoe verder. Schaakjes geven zou nog steeds voldoende zijn. Hij deed 85.Df3+ maar na 85…. Ka4 vergat hij plots helemaal de tijd en ging door zijn vlag……

4,5-3,5 en KAMPIOEN!

Ik zag nu allerlei dingen gebeuren en er werden allerlei kreten geslaakt, van vreugde en van diepe, bittere teleurstelling. Ik zag Ton Dulk de aangrenzende zaal instormen met zijn armen in de lucht en KAMPIOEN! roepen, en ik zag het groepje Tinga en wat andere spelers die hun interne potje rustig zaten te analyseren denken “wat een vreemde Shamataan, hoort die niet eigenlijk bij ons?” Totdat het ook hun duidelijk werd: er had zich in dat kleine, duur betaalde pijpenlaatje iets ongelofelijks afgespeeld. Iets wonderbaarlijks. Normaal gesproken is Dulk toch zo’n rustige jongen? En toen was het pandemonium en vloeide de warme bubbeltjesappelsap van visionair Leer.

Triest, echt heel triest voor Rene de Lange en zijn Shah Mata, maar sport is hard, keihard blijkt maar weer. Felicitatie voor dit geweldige team en de teamspirit. Op naar de 1e klasse!

Bizar mooi.

Peter Kemner

zaterdag 19 maart 2016

Ga niet te snel naar huis...

Les 1 uit het Instructieboek voor Kampioenswedstrijden: ga niet te snel naar huis! Gerrit Boer, Jan Hendrik Leopold, Frank Hendriksma e.a. luister goed: ga niet te snel naar huis! 3,5-1,5 achter, tegenstander is bij 4-4 kampioen, een van hun spelers kan eeuwig schaak houden, maakt allemaal niet uit. Ga gewoon niet te snel weg. Het vijfde heeft deze stelling ondubbelzinnig bewezen. In een zinderend slot, een onbeschrijfelijke drieluik van emoties, waarin achtereenvolgens Henk Kootkar, Eduard Smits en Herman van Malde hun partij op gruwelijk spannende en wrede wijze (understatement!!!) wisten te winnen, haalde het vijfde team totaal onverwacht met een 4,5-3,5 overwinning op Shah Mata 2 het kampioenschap binnen. Hulde voor het doorzettingsvermogen! De door John Leer meegebrachte, op het laatste moment bij AH ingeslagen bubbeltjesappelsap (!?) vloeide rijkelijk, teamleider Eduard keek met ogen zo groot als schoteltjes iedereen vol ongeloof aan en liet zich voortdurend in de arm knijpen, maar het is waar. KAMPIOENEN! HULDE!

Verslag volgt na de roes.....

Op de kampioensfoto ontbreken Gerrit Boer en Jan Hendrik Leopold en natuurlijk teamcaptain Menno Brandenburg.